Aurikuloterapia
Aurikuloterapia. Wyraz, nad którym język można sobie połamać. I jeszcze nie wiadomo zupełnie o co tu chodzi…
Otóż chodzi o regulowanie organizmu poprzez fizyczne odziaływanie na małżowinę uszną.
Za ojca aurikuloterapii uważa się francuskiego lekarza Paula Nogiera. W latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia odkrył, że przyżeganie ucha w określonym miejscu przez terapeutkę bez kwalifikacji uwalniało jego pacjentów od bólu związanego z rwą kulszową. I od tego się zaczęło…
Paul Nogier opracował mapy obszarów odruchowych ucha (do stymulacji punktów stosował igły), a odkrycia te dotarły do Chin. Nad fenomenem ludzkiego ucha głowiło się wielu znakomitych lekarzy z całego świata.
Setki naukowców na przestrzeni kolejnych dziesięcioleci zaangażowało się w badanie zjawisk zachodzących w ciele pod wpływem stymulacji odpowiednich punktów na uchu zewnętrznym. Odbyło się kilka międzynarodowych konferencji i spotkań WHO poświęconych tej tematyce, które gromadziły wielu uznanych światowych ekspertów w dziedzinie akupunktury. Przeprowadzono szereg badań, a skuteczność terapii była zaskakująco wysoka.
Obecnie w Polsce aurikuloterapia jest co raz szerzej stosowana. Stało się tak między innymi za sprawą lekarza Janusza Kołodziejczyka, który w 2011 roku napisał książkę zatytułowaną „Aurikuloterapia” i od tego czasu przeszkolił wiele osób z techniki stymulacji powierzchni małżowiny usznej.
A teraz przejdźmy do strony praktycznej.
W jakim przypadku możemy zastosować aurikuloterapię?
Może to być:
– rwa kulszowa,
– choroba lokomocyjna,
– alergia,
– uzależnienia,
– pierwsza pomoc w urazach sportowych,
– problemy żołądkowo-jelitowe,
– i wiele, wiele innych.
W praktyce gabinetowej najczęściej stosujemy refleksologię całego ciała (klawiterapię). Składa się na nią również refleksologia dłoni i stóp, ucha (aurikuloterapia) i głowy (kranioterapia).
Literatura:
Janusz Kołodziejczyk, Aurikuloterapia, ISBN 978-83-85411-06-2, Omnibus, 2011, Lubsko
Terry Oleson, Podręcznik aurikuloterapii, ISBN 9880702035722, Galaktyka, 2025, Łódź